Blog

element

Het huis waarin wij wonen heeft zo z’n charmes. Het is oud en doorleefd en is niet de dertiende uit een dozijn. De sfeer en eigenwijze uitstraling ervan passen goed bij ons. Maar er kleven nadelen aan. Er staat geen muur recht en vloeren lopen schuin af. ‘Authentieke elementen’, noemen ze dat in makelaarskringen. Bovendien is het gebouwd in een tijd waarin ze van spouwmuren nog nooit gehoord hadden. Zodat de wind, ook een element tenslotte, ons authentiek om de oren waait als we op de bank zitten. Bij oostenwind kun je zulks dan ook beter laten. We –incl. poes- moeten er veel voor over hebben als we dan naar Wie is de mol? willen kijken. Onder een stapel fleece dekens zitten we, waar alleen neus en ogen nog bovenuit komen.
Klappertandend schuifel ik door het huis om waar mogelijk ramen dichter te doen en kachels hoger te zetten. En ik krijg bijna medelijden met het achtpotige tuig langs de oprijlaan dat ook wel graag een fleece dekentje zou willen hebben of een kachel maar in plaats daarvan jammerlijk doodvriest in de ijskoude poolwind.
Het probleem met dit land is: we overdrijven altijd meteen zo. De chillfactor buiten is min 20 maar het heeft pas twee nachtjes lichtjes gevroren. Toch nemen de schaatsverkooppunten massa’s extra mensen aan om aan de plots toegenomen vraag naar kluunschaatsen te kunnen voldoen. Het ‘E-woord’ duikt op in kranten, op radio en teevee en we schakelen alvast over naar Bartlehiem voor een deskundige opinie van de ijsmeester – of hoe die chef diepvries aldaar officieel ook mag heten.
Toen de oostenwind nog niet woei en het buiten een comfortabele 8 graden was, gaf ik een schrijfcursus in Hattem, mooi Hanzestadje aan de IJssel. Geen blogtraining dit keer, maar helder schrijven. Over stijl, spelling en een beetje grammatica. Ze kwamen allemaal langs, de tangconstructies, botsende klinkers, tussenessen en –ennen, hennen, hunnen en ga zo maar door. In de klas zaten de mannen en de vrouwen die zich bij de Isala klinieken bezighouden met de ICT. Voortaan gaan ze helder communiceren. Als ze dat doen met hetzelfde enthousiasme als waarmee ze in mijn klasje zaten, worden dat prachtige stukjes tekst. Tot groot genoegen van de juf, die hiermee behoorlijk in haar element is …

Lydiaelement